Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Καινούργια games

   Αυτή την περίοδο το Steam (μια πλατφόρμα που σου επιτρέπει να αγοράζεις παιχνίδια σε ηλεκτρονική μορφή και να τα κατεβάζεις επιτόπου, χωρίς κουτί μεν, αλλά σε σχετικά καλύτερες τιμές δε) έχει πολλές προσφορές σε διάφορα παιχνίδια. Αυτές οι προσφορές είναι δυο ειδών. Η πρώτη είναι η μόνιμη έκπτωση που υπάρχει σε παιχνίδια από τις 19 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου. Η δεύτερη διαρκεί μόλις 24 ώρες και αλλάζει καθημερινά και αφορά 10 παιχνίδια περίπου (ή ομάδες παιχνιδιών) και συνήθως αγγίζουν ως και το 75% της τιμής κάθε παιχνιδιού. Όπως περιμένετε, έχω κάθε μέρα το νου μου και βλέπω τις νέες προσφορές και αν βρω κάτι καλό, να το τσιμπήσω. Ας δούμε τώρα αναλυτικά τις αγορές των τελευταίων ημερών.
 

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Metro 2033



Δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο πολύ μου αρέσει. Και ακόμα να έρθει το βιβλίο να λιώσω ακόμα πιο πολύ... Περιμένω σαν τρελός!

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Ευχαριστώ

Τον τελευταίο καιρό δεν είμαι καλά. Η ψυχολογία μου ανεβοκατεβαίνει πιο γρήγορα και από τρενάκι σε λούνα παρκ και σαν να μην έφτανε αυτό έχω και διαβάσματα και είμαι και άρρωστος. Μέσω αυτής της ανάρτησης θέλω να πω ευχαριστώ σε συγκεκριμένα άτομα. Άλλα επειδή παρόλο που με βλέπουν έτσι, δεν σχολιάζουν και φέρονται φυσιολογικά και άλλα επειδή κάθονται και ακούν τις γκρίνιες μου χωρίς να με βρίσουν και προσπαθούν πραγματικά να με βοηθήσουν. Σας ευχαριστώ όλους, ξέρετε εσείς ποιοι είστε.

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

American Psycho


Μου πρότειναν να δω αυτή την ταινία και επιτέλους αποφάσισα να κάτσω να τη δω. Εκτός από την πρόταση, άλλος ένας βασικός λόγος που την είδα είναι η παραπάνω εικόνα, η οποία κυκλοφορεί γενικά στο ίντερνετ.
Δυο λόγια για την ταινία. Ένας πλούσιος τεντυμπόυς είναι ταυτόχρονα ένας ψυχοπαθής δολοφόνος. Ο ηθοποιός που μετέπειτα έπαιξε το ρόλο του Μπάτμαν, σε αυτή την ταινία παίζει πάλι έναν πλούσιο, αλλά με την ακριβώς αντίθετη ψυχοσύνθεση. Το πρώτο μισό της ταινίας ήταν σχετικά "ανάλαφρο" και φουλ στο μπλακ χιούμορ. Το δεύτερο μισό πιο psycho thriller και δεν έπιασα το τέλος. Έχει ένα 7.5 στο imdb. Το πρώτο μισό χαλαρά θα το ξανάβλεπα.

Υ.Γ. Και ο τιτανομέγιστος BiG_Bo$$, χωρίς να γνωρίζει ότι είδα αυτή την ταινία, μόλις τελείωσε και κάθισα στον υπολογιστή, μου έστειλε αυτό το τραγούδι. xD

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Kidou Senshi Gundam 00


Πριν μερικές μέρες τελείωσα αυτό το εκπληκτικό anime. Το έψαξα με αφορμή ένα από τα opening τραγούδια, το οποίο μου είχαν προτείνει πριν από πολύ καιρό και είχε γίνει από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια. Λίγα λόγια για το anime:


Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Top 10 Game OST Tracks

Άλλη μια λίστα. Αυτή τη φορά είπα να σας δείξω τα "καλύτερα" κομμάτια από soundtracks videogames. Το  "αστείο" της υπόθεσης είναι πως αυτή η λίστα γίνεται με βάση τα plays που έγιναν στο last.fm από μένα, χωρίς να κάτσω να σκεφτώ και να βάλω τα πραγματικά γαμάτα κομμάτια που, πιθανώς, έκαψα και εκτός υπολογιστή. Για να δούμε τι θα βγει.


Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Top 10 Anime Opening Songs

Ώρα για μια από τις λίστες του Zaratoth. Αυτή τη φορά θα σας δείξω το τοπ 10 μου από ανιμοτράγουδα. Προσοχή, επιλέχτηκαν με βάση το τραγούδι και όχι το βίντεο ή τη θεματολογία του anime. Ορισμένα από τη λίστα δεν τα έχω δει καν, αλλά έχω ακούσει τα τραγούδια και μου άρεσαν πολύ.

Tengen Toppa Gurren Langann



Είδα αυτό το anime καθώς κάποια άτομα με έπρηζαν να το δω (και εγώ άλλο που δεν ήθελα). Το anime είναι κατά κάποιο τρόπο post-apocalyptic mecha και στη συνέχεια mecha στο διάστημα. Είχε ωραίο σενάριο και ανατροπές, σε αντίθεση με άλλα γραμμικά anime. Το προτείνω στους φαν των anime γενικά.
Δυο παραπάνω απόψεις για το συγκεκριμένο anime:


Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Ενημέρωση (Νοέμβριος 2011)

Περίπου ένας μήνας έχει περάσει από την τελευταία ανάρτηση. Έγιναν αρκετά πράγματα κατά το πέρασμά του, μερικά ευχάριστα, μερικά δυσάρεστα, μερικά ουδέτερα. Από τη μια η βαρεμάρα που με πιάνει, από την άλλη κάποια προβληματάκια με "εμπόδισαν" να γράψω. Πάντως τώρα είμαι εδώ και θα πω τα highlights της περιόδου.


Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Η Παγίδα των Αηδονιών


Πριν 2-3 μέρες τελείωσα ξανά αυτό το βιβλίο. Πρώτο μιας τριλογίας. Φανταστικός ψευδοιαπωνικός κόσμος την εποχή της φεουδαρχίας, μάχες για εξουσία και δύναμη, μπουσίντο και νίντζα με μαγικές δυνάμεις. Τι άλλο να ζητήσει ένας καμένος σαν εμένα; Το τελείωσα μέσα σε διάστημα τεσσάρων ημερών. Ξεκίνησα χτες το δεύτερο, και είμαι ήδη στη μέση. Μόλις το ξεπετάξω και αυτό, θα μπορέσω επιτέλους να διαβάσω (για πρώτη φορά) το τρίτο της σειράς, να μάθω επιτέλους πως κλείνει η ιστορία.

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Ενημέρωση

Καιρό έχω να γράψω εδώ. Τι σου κάνει η βαρεμάρα... Anyway, έχω κάνει αρκετά πράγματα, αλλά δεν έχω όρεξη να γράψω από μια ανάρτηση για το καθένα, οπότε θα τα πω όλα εδώ.
Αρχικά πήγα σε μια συναυλία το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Συγκεκριμένα είδα live τους Pain of Salvation. Στο live πήγα κυρίως για την παρέα και όχι για το συγκρότημα, το οποίο ακούω μεν, αλλά όχι τόσο πολύ. Αν και την πλειονότητα των τραγουδιών δεν θυμόμουν καν πως την είχα ακούσει, είχε πολύ φάση, γιατί το συγκρότημα τα έδωσε κυριολεκτικώς όλα επί σκηνής. Ακόμα και οι Von Hertzen Brothers, που άνοιξαν τη συναυλία ήταν καλοί και χρειάζονται ένα ψαξιματάκι.,
Επιπλέον, τελείωσα το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The Black Company" του Glen Cook με τίτλο "Shadows Linger". Πρέπει να βρω κάπου το τρίτο, ώστε να τελειώσω αυτή τη σειρά. Τώρα ξαναδιαβάζω το πρώτο βιβλίο των Μύθων των Οτόρι της Λίαν Χερν. Δανείστηκα το τρίτο βιβλίο της σειράς, το οποίο δεν έχω διαβάσει, και το έπιασα από την αρχή να το θυμηθώ.
Άρχισα να βλέπω τη σειρά anime, Fate/Zero. Prequel της λατρείας μου Fate/Stay Night. Είδα τα πρώτα δυο επεισόδια και είναι φοβερά. Λογικά θα έχουν βγει μερικά ακόμα, οπότε πρέπει να κάτσω να τα δω.
Μετά από συζήτηση που είχα με φίλο, έψαξα και κατέβασα ένα θεϊκό mod για το Medieval II: Total War - Kingdoms. Όλος ο χάρτης της Ευρώπης, περισσότερες πόλεις, περισσότερα βασίλεια για επιλογή. Το δοκίμασα πολύ στα πεταχτά, αλλά αναμένεται λιώσιμο.

Υ.Γ. Πρέπει να τελειώσω κάποτε και το πρώτο God of War, geez.
Υ.Γ.2 Βγήκε και νέο expansion για το Sims 3 με κατοικίδια. Θα με πρήξει η αδερφή μου μόλις της το εγκαταστήσω. Geez again.
Υ.Γ.3 Α, αγόρασα και το album των Ghost. Θεοί. Έχουν τεράστιο δίκιο όσοι τους συγκρίνουν με τους Mercyful Fate. Άργησα αλλά κατάλαβα και εγώ τις ομοιότητες.
Υ.Γ.4 Τελείωσα και το draft ενός διηγήματος τρόμου που γράφω με τίτλο Ελβίρα, αλλά θέλει τις διορθώσεις του αιώνα... Να δω πότε θα κάτσω να το κάνω. :-/
Υ.Γ.5 Τραγούδι που μου κόλλησε τις τελευταίες μέρες.


Υ.Γ.6 Ψαρώσατε πως θα έχει και έκτο υστερόγραφο πουλάκια μου, ε; Όχι, δεν έχω κάτι άλλο με το οποίο να μπορώ να σας τα πρήξω. Μουαχαχαχα! Α, βασικά έχω! Ελπίζω να σας κατέστρεψα τη μέρα! (αν και είναι καλύτερο απ'ότι νομίζετε! Τέσπα, ας κάνω δημοσίευση πριν γράψω την ιστορία της ζωής μου :P)

Υ.Γ.7 Ναι, τώρα το θυμήθηκα. Πως σας φαίνεται το banner που μπήκε στη θέση του ονόματος του blog; Cool or what; :P

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Candlemass Live



Το Σάββατο που μας πέρασε πήγα στη συναυλία/φεστιβάλ των Candlemass για τα 25 χρόνια από το πρώτο τους album, Epicus Doomicus Metallicus. Έφτασα στο Fuzz γύρω στις 6 η ώρα. Μπήκα μέσα και βρήκα τους Lord Vicar ήδη επί σκηνής. Καλή Doom μπάντα αν και επειδή ήταν πρώτο όνομα, το κλίμα ήταν λίγο χαλαρό. Μετά ήταν η ώρα των Hell. Μου άρεσαν πάρα πολύ. Δεν ήταν doom, αλλά και πάλι είχαν πολύ ωραία σκηνική παρουσία με γρήγορα και πορωτικά κομμάτια. Τρίτη στη σειρά ήταν οι Ghost. Δεν είχα ιδέα με τι μοιάζανε, οπότε μόλις βγήκαν στη σκηνή έχασκα σαν βλάκας. Πολύ ωραία μουσική αν και ήταν πιο πολύ Hard Rock φάση, και πολύ καλή σκηνική παρουσία. Στη συνέχεια βγήκαν οι Trouble. Δεν κατάφεραν να με κρατήσουν... Κάποιες ωραίες μελωδίες, αλλά ως εκεί. Ειδικά ο τραγουδιστής (που απ'ότι έμαθα είναι καινούργιος) είχε μεν ωραία φωνή, αλλά ήταν αντάξιος της Barbie επί σκηνής. Τι νάζι, τι σκέρτσο, τι κούνημα γοφών! Τέσπα, μπορώ να θάβω ώρα. Τέλος ήταν η ώρα των Candlemass. Στην αρχή βγήκε στη σκηνή ο Robert Lowe και έπαιξαν κάποια από τα καινούργια. Μετά βγήκε στη σκηνή ο Johan Längqvist και ερμήνευσαν όλο το Epicus Doomicus Metallicus. Προς το τέλος του άλμπουμ έχουμε και το πρώτο μαύρο σημείο της βραδιάς, με την εμφάνιση του Malakius Agenestatus Gomarius, ο οποίος ήταν από πίσω μου και έβρισκε λογικό να παίζει drums με την πλάτη μου χρησιμοποιώντας τις γροθιές του και να μου ρίχνει κουτουλιές. Και μετά να με εκτοξεύει από το σημείο που ήμουν και με αγκωνιά να κοντεύει να μου σπάσει τα γυαλιά. Ωραία πράγματα. Στο τέλος βγήκε πάλι ο Robert για μερικά τραγούδια ακόμα. Τελευταίο κομμάτι, το οποίο ερμήνευσαν και οι δυο τραγουδιστές μαζί, ήταν η προσωπική μου λατρεία "Darkness in Paradise", το οποίο δεν είχα ακούσει στο προηγούμενό τους live το 2009, προς τεράστιά μου λύπη. Ήταν μια πολύ ωραία συναυλία και αισθάνομαι τυχερός που πήγα. Μερικά video.



Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Heavy Rain


Την Κυριακή κατάφερα να τερματίσω το Heavy Rain στο PS3 για δεύτερη φορά. Αυτή τη φορά κατάφερα να κρατήσω τους πάντες ζωντανούς και να δω το καλύτερο δυνατό τέλος (προς μεγάλη χαρά της αδερφής μου που παρακολουθούσε όσο έπαιζα, σαν να έβλεπε ταινία). Μετά από αυτό σειρά έχει το πρώτο God of War. Να δούμε τι θα δούμε, καλά τα πάω μέχρι στιγμής.


Βαθμολογία:
Γραφικά: 9
Ήχος: 9
Σενάριο: 9,5
Gameplay: 9
Replayability: 10

Γενικά:  9,3

Αγαπημένη ατάκα: JASON!!! (τι περιμένατε;)

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

The Black Company

Προχτές το βράδυ τελείωσα το πρώτο και ομώνυμο βιβλίο της σειράς The Black Company. Το βιβλίο μιλάει για τις περιπέτειες μιας μισθοφορικής ομάδας, όπως καταγράφονται στα αρχεία από το γιατρό της ομάδας. Πολύ ωραία περιπέτεια, χωρίς τα κλισέ άσπρο-μαύρο. Σήμερα θα αρχίσω το δεύτερο βιβλίο της σειράς.

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Αλλαγές στο μπλογκ

Σήμερα έκατσα και έκανα κάποιες αλλαγές στην εμφάνιση του μπλογκ. Πρόσθεσα μια στήλη στα αριστερά, η οποία πλέον περιέχει τα νέα από το last.fm (μουσική) και τα νέα από το raptr (παιχνίδια) καθώς και δυο νέες στήλες. Η μια στήλη λέγεται "Βιβλία για το (χρονολογία)" στην οποία θα γράφω όσα βιβλία διάβασα μέσα στη χρονιά. Αντίστοιχα η άλλη στήλη λέγεται "Games για το (χρονολογία)" και θα αναφέρω τα παιχνίδια που τερμάτισα εκείνη τη χρονιά. Στο τέλος της χρονιάς θα κάνω από μια ανάρτηση για το καθένα και θα λέω συνολικές εντυπώσεις και μερικά σχόλια.

 Κατά τα άλλα πείραξα λίγο τις διαστάσεις των στηλών, καθώς και το μέγιστο αριθμό αναρτήσεων που θα εμφανίζονται στη σελίδα. Ελπίζω να σας αρέσει οπτικά η αλλαγή. Αυτά από μένα, τα λέμε εν καιρώ.

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Τελευταίες ενημερώσεις

Ναι, έχω καιρό να γράψω. Όλο έλεγα να γράψω τίποτα καινούργιο για ταινίες, βιβλία, παιχνίδια κλπ, αλλά βαριόμουν και όπως άνοιγα το link, έτσι το έκλεινα. Σήμερα ας μπούμε σε μια σειρά και ας γράψουμε τι έγινε από την τελευταία ανάρτηση ως σήμερα.
Αρχικά, είδα την πρώτη season της σειράς "Batman: The Brave and the Bold". Καλή σειρά, αν και η έλλειψη μιας κεντρικής ιστορίας αφαιρεί πόντους, καθώς και ο Μπάτμαν-αμερικανάκι. Θα του έβαζα γύρω στο 6 με 6,5. Μετά πήγα για μια βδομάδα εξωτερικό για δουλειά και κάποιες προσωπικές υποθέσεις. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και της διαμονής μου διάβασα τα βιβλία "Κόναν: Ο Κατακτητής" του Robert Howard καθώς και το "Dracula" του Bram Stoker. Πολύ ωραία βιβλία, αν και το πρώτο έχανε πολύ λόγω χάλια μετάφρασης. Το δεύτερο ήταν πολύ καλογραμμένο. Τα κεφάλαια του ήταν αποσπάσματα από τα ημερολόγια των πρωταγωνιστών και έδιναν ζωντάνια και αληθοφάνεια στο κείμενο.  Αφού γύρισα Αθήνα ασχολήθηκα λίγο με το gaming. Κατέβασα δωρεάν από το Steam και τερμάτισα το πρώτο Portal. Αν και ήταν μικρό, είχε πολύ ιδιαίτερο gameplay και καταπληκτική ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή πρέπει να παίξω και το δεύτερο. Επιπλέον ξαναπορώθηκα και έπαιξα πάλι το Shogun 2. Αυτή τη φορά το τερμάτισα έχοντας τους Chosokabe.
Μετά από καμιά βδομάδα ξαναέφυγα, αυτή τη φορά για τα Χανιά. Πέρασα ένα καταπληκτικό Παρασκευοσαββατοκύριακο και επέστρεψα δριμύτερος. Τελείωσα στη διαδρομή το βιβλίο "The Time Machine & The Chronic Argonauts" του H.G.Wells, πολύ καλό βιβλίο, και είδα και μερικές ταινίες. Είδα δυο φορές το Pulp Fiction και από μια φορά τα Seven και Sleepy Hollow. Για το πρώτο μπορείτε να διαβάσετε κριτική εδώ. Το δεύτερο έχει πάρει 8,7 στο imdb, εγώ θα του έβαζα 9 με 9,5. Καταπληκτική αστυνομική ταινία που είχα να δω δυο χρόνια περίπου. Η τρίτη έχει 7,5 στο imdb, που την αδικεί λιγάκι, καθώς θα της έβαζα ένα 8 με 8,5. Όχι παραπάνω. Αυτά. Τώρα άρχισα να διαβάζω το πρώτο βιβλίο της σειράς "The Black Company" του Glenn Cook και φαίνεται αρκετά καλό. Περισσότερα όταν το τελειώσω.

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Ταινίες της DC (μέρος β')

Πριν μερικές μέρες είδα άλλες δυο ταινίες σούπερ ηρώων της DC. Συγκεκριμένα είδα το "Superman/Batman: Apocalypse" και το "Green Lantern: Emerald Knights". Το πρώτο είχε την πρώτη εμφάνιση της Supergirl καθώς και τον θεϊκό Darkside για κακό. Έχει 6,9 στο imdb, ε, κάπου εκεί θα του έβαζα και εγώ, ανάμεσα στο 6,5 και στο 7. Είχε και Wonder Woman μέσα, αλλά το πρώτο ήταν καλύτερο από άποψη σεναρίου. Η δεύτερη ταινία είναι περισσότερο μια μίξη πολλών μικρών ιστοριών, οι οποίες εξιστορούνται κατά τη διάρκεια μιας μεγαλύτερης ιστορίας. Έχει πάρει 6,8 στο imdb. Και εγώ τόσο θα του έβαζα, καθώς ναι μεν οι μικρές ιστορίες είχαν πολύ φάση, οι περισσότερες τουλάχιστον, αλλά η κεντρική ιστορία ήταν λίγο για τα μπάζα. Και ας μου αρέσουν πολύ οι Green Lanterns.

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Ταινίες της DC

Χτες ήταν μια ωραία μέρα, κατά τη διάρκεια της οποίας είδα τέσσερις φοβερές ταινίες κινουμένων σχεδίων με ήρωες της DC. Πρώτα είδα το μεσημέρι την ταινία Justice League: Crisis on Two Earths. Κλασική Justice League, παράλληλο σύμπαν με ακριβώς αντίθετα πράγματα (ο Superman, Batman κλπ να είναι κακοί), άφθονη δράση και ξύλο. Έχει πάρει 7 στο imdb, με το οποίο συμφωνώ. Δεν ήταν για παραπάνω. Μετά ξαναείδα το Green Lantern: First Flight. Το βράδυ αποφάσισα να δω και δυο ακόμα ταινίες. Αρχικά είδα το Batman: Under the Red Hood. Πολύ καλή ταινία. 7,8 στο imdb, εγώ θα της έβαζα 8,5. Προτεινόμενη σε όσους γουστάρουν τον Batman, αν και λείπουν οι κλασικές φωνές και από αυτόν και από τον Joker. Τέλος, είδα το Superman/Batman: Public Enemies, κοινώς Superman και Batman εναντίον όλων. Πολύ ξύλο, ενδιαφέρον σενάριο (Lex Luthor πρόεδρος αμερικής  και κομήτης κρυπτονίτη έτοιμος να πέσει στη γη). Στο imdb πήρε 7. Και εγώ κάπου εκεί γύρω θα του έβαζα, άντε 7,5. Όχι όμως παραπάνω. Σήμερα μάλλον θα δω το Superman/Batman: Apockalypse και το Green Lantern: Emerald Knights.

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Conan The Barbarian


Χτες πήγα και είδα την ταινία Κόναν ο Βάρβαρος με τους φίλτατους Θαλασσινό, Χρήστο, Κώστα και την απαραίτητη γυναικεία παρουσία (που έφριξε με τα έντονα αντιφεμινιστικά σχόλια) Ελεάνα. Ευχάριστη έκπληξη οι Mman, Deadend και Tiessa (με οικογένεια) που καθόντουσαν στην μπροστινή σειρά ακριβώς. Η ταινία ήταν αρκετά καλή. Έχοντας ακούσει τα χειρότερα κρατούσα μικρό καλάθι, οπότε αυτό που είδα με εξέπληξε ευχάριστα. Δεν ήταν η ταινιάρα της δεκαετίας, αλλά δεν ήταν και τόσο χάλια όσο την πλάσαραν πολλοί. Στο imdb έχει 5,3 και εγώ (τηρώντας την παράδοση να μου αρέσουν συνήθως οι ταινίες περισσότερο από το μέσο τους όρο) θα της έβαζα ένα 6,5. Η ταινία είχε ακριβώς ότι περίμενα (σεξ, αίμα και εντόσθια) και μπόνους δωράκια ανεκτό κλισέ σενάριο (από αυτά που είχα ακούσει υποτίθεται δεν άξιζε με την καμία) και μια ερμηνεία Κόναν απείρως καλύτερη από την αντίστοιχη του Σβαρτζενέγκερ. Δεν το είδα σε 3D μεν, αλλά δεν πιστεύω πως έχασα και τίποτα.

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Green Lantern


Είδα σήμερα στο σινεμά τη συγκεκριμένη ταινία. Όντας φαν του κόμικ περίμενα κάτι καλό. Έχει 6,2 στο imdb. 6,5 με 7 θα του έβαζα εγώ, οπότε είναι λογικός ο βαθμός. Το 2 που θα βγει θα είναι γαμάτο. Sinestro Corps. Ω, ναι. Θα γίνει του Lantern το δαχτυλίδι. :P Special guest της βραδιάς ο ΔημήτρηςΧ με τον οποίο είδαμε μαζί την ταινία και φάγαμε κάτι κρέπες μετά.

In brightest day, in blackest night
No evil shall escape my sight
Let those who worship evil's might
Beware my power, Green Lantern's Light!

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Νέες μπλούζες

Πριν δυο βδομάδες περίπου πήγα και έφτιαξα δυο καινούργια t-shirts βασισμένα σε χαρακτήρες του διαδικτυακού παιχνιδιού League of Legends. Ορίστε η φωτογραφία της μιας (η άλλη είναι στα άπλυτα, θα ανέβει φωτογραφία της αφού πλυθεί).


Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Τέλος διακοπών

Και ναι, γύρισα χτες από το χωριό. Πέρασα αρκετά καλά. Μπανάκια στη θάλασσα, άραγμα, φαΐ, χαρτάκι, λίγο πινγκ πονγκ, ιδέες για συγγραφή και διάβασμα βιβλίων. Ολοκλήρωσα το The Call of Cthulhu and Other Weird Stories του Lovecraft καθώς και το καινούργιο (πέμπτο) βιβλίο της σειράς A Song of Ice and Fire (Game of Thrones για όσους γνωρίζουν μόνο την τηλεοπτική μεταφορά των βιβλίων) με τίτλο A Dance with Dragons. Και από σήμερα χαλαρά πίσω στη δουλειά, σιγά σιγά, ενώ περιμένουμε να βγουν τα αποτελέσματα των πανελλαδικών. Fingers crossed.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Ώρα για διακοπές!

Και ναι, επιτέλους θα πάω και εγώ διακοπές φέτος! Μια βδομάδα στο χωριό, μια βδομάδα χωρίς ίντερνετ, μια βδομάδα με μουσική, φαγητό, βιβλία, ταινίες, χαρτάκι, ύπνο, μπανάκια στη θάλασσα... Ναι, θα περάσω γαμάτα! Τα λέμε σε καμιά βδομάδα!


Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Darklands

Σε μερικές μέρες φεύγω για το χωριό και αποφάσισα να ξεθάψω το συγκεκριμένο παιχνίδι. Κριτική που έκανα γι'αυτό, όταν το ανακάλυψα, κάτι παραπάνω από ένα χρόνο πριν, καθώς και μια φοβερή in-game φάση.

~ ~ ~


Με έπιασε πάλι η retro-φάση μου και άρχισα να ψάχνω για διάφορα παλιά παιχνίδια. Τότε ανακάλυψα ένα RPG της Microprose του 1992, το οποίο λόγω bugs της αρχικής έκδοσης πέρασε απαρατήρητο, ακόμα και όταν βγήκε έπειτα η διορθωμένη version. Tο παιχνίδι λαμβάνει χώρα στη Γερμανία του 15ου αιώνα και εσείς καλείστε να χειριστείτε μια ομάδα μέχρι 4 adventurers που έχουν ως σκοπό να γίνουν διάσημοι και πλούσιοι. Η ιστορία υποτίθεται είναι να νικήσετε τους Ναΐτες και το δαίμονα που υπηρετούν, τον Baphomet, αλλά όταν συμβεί αυτό μπορείτε να επιλέξετε να συνεχίσετε το παιχνίδι οπότε θα μπορέσετε να συνεχίσετε διάφορες αποστολές για λεφτά και δόξα. Το gameplay του θυμίζει άλλα RPG της ίδιας περιόδου, όπως το Betrayal at Krondor.


 Χαρακτηριστικές είναι και οι διάφορες σχεδιασμένες εικόνες κάθε μέρους που επισκέπτεστε.



 Ο χάρτης είναι τεράστιος, περιλαμβάνει όλα τα χωριά και τις πόλεις της Γερμανίας εκείνης της περιόδου. Το παιχνίδι έχει κερδίσει άξια τον χαρακτηρισμό του ακριβέστερου ιστορικά παιχνιδιού που έχει βγει στην αγορά καθώς όχι μόνο έχει το συγκεκριμένο χάρτη, αλλά και όλοι οι εξοπλισμοί κλπ είναι της συγκεκριμένης περιόδου.



Τα στατιστικά των χαρακτήρων είναι αρκετά πολύπλοκα. Δεν έχω ασχοληθεί και πάρα πολύ με το παιχνίδι ώστε να δώσω μια καλύτερή του εικόνα.



Τέλος, η μάχη είναι σχετικά εύκολη στην κατανόηση. Έχει κάποια μοντέλα και θυμίζει κάπως τις μάχες του Betrayal at Krondor ή ενός παλαιότερου Baldur's Gate.





Επίσης μεγάλη εντύπωση μου έκανε μια φράση ενός review του παιχνιδιού στο site που το κατέβασα.

In a controversial move, Darklands has no "ending" per se-- after you vanquish Baphomet, you will be treated to a small victory screen, and be given the option to keep on playing. Which really shouldn't bother anyone, as the game contains so many optional subquests that you are likely to miss quite a few along the way. If I can't convince you to play this one, perhaps this will: Darklands has never left my hard drive since I first installed it in 1992.

~ ~ ~

Δεν πρέπει να ξαναμείνω σε χωριό στο δρόμο για τις πόλεις. Έμεινα σε ένα και την έπαθα. Ενώ κοιμήθηκα σε ένα σπίτι εκεί, το βράδυ μου επιτέθηκαν οι χωρικοί. Νίκησα αυτούς που μου την έπεσαν στο σπίτι και βγήκα έξω, και τι να δω;



Αφού κατάφερα να τους νικήσω... (Ήταν μια πικρή νίκη, όμως, καθώς ο Eberhard σκοτώθηκε στη μάχη.)



Έπρεπε να κάνω κάτι για να "εξαγνίσω" την περιοχή. Οπότε κάλεσα το δαίμονα, και χωρίς save μάλιστα.



Και προς μεγάλη μου έκπληξη τον νίκησα! Και συνέχισα το δρόμο προς την πόλη.



Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

The Call of Cthulhu


Είδα χτες και αυτή την εκπληκτική ταινία. Γυρισμένη το 2005 επίτηδες ασπρόμαυρη και βουβή, με ένα εκπληκτικό soundtrack που προκαλεί ανατριχίλες και φοβερή σκηνοθεσία. Τη λάτρεψα παρόλο που διαρκούσε μόλις 47 λεπτά. Στο imdb έχει πάρει βαθμολογία 7.4, εγώ θα του έβαζα 8,5 χαλαρά. Αξίζει να τη δουν όλοι όσοι διαβάζουν τις ιστορίες του Λαβκραφτ καθώς και όλοι όσοι γουστάρουν ταινίες παλαιού στυλ.

La Planete Sauvage (Fantastic Planet)


Είδα χτες αυτή τη φοβερή ταινία κινουμένων σχεδίων του 1973. Μόνο για παιδιά δεν είναι. Τα μηνύματα πέφτουν βροχή σε ένα ωραίο sci-fi περιβάλλον. Μια ταινία που θα πρέπει να δούνε όλοι, ανεξαιρέτως (ενήλικοι πάντα, καθώς ένα άτομο μικρότερης ηλικίας ενδέχεται να μην κατανοήσει στο έπακρο το νόημα). Η ταινία πήρε 7.6 στο IMDB, εγώ θα του έβαζα 8. Σπέσιαλ αναφορά στο εκπληκτικό soundtrack, sci-fi στο τέρμα και εκπληκτικές μελωδίες.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Pulp Fiction

Αποφάσισα χτες να καθίσω και να δω επιτέλους το Pulp Fiction. Στην αρχή σκεφτόμουν πως ο Ταραντίνο δεν μου κάνει εντύπωση, αλλά το trailer φαινόταν καλό. Τελικά έγινε από τις αγαπημένες μου ταινίες. Περίεργη, αλλά ταυτόχρονα αστεία. Ατάκες να πέφτουν βροχή. Και από σοβαρά μέχρι τραγελαφικά πράγματα. Έχει 9 στο imdb, εγώ του βάζω 9,5. Και λίγο λέω. Πάρτε και το trailer όσοι δεν έχετε δει την ταινία.


Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Ο Πόνος

Πόσο ωραία είναι να ξυπνάς ξεκούραστος το πρωί Πόσο ωραίο είναι επίσης να έχεις όρεξη. Και να ξέρεις πως θα πας κάπου διαφορετικά και θα περάσεις καλά. Θα σπάσεις πλάκα, θα συζητήσεις, θα φας, θα πιείς, θα δεις άτομα που σου προκαλούν χαρά. Πόσο ωραίο είναι να ξεκινάς για εκεί. Να φτάνεις και να δεις πως είναι ένα καταπράσινο πάρκο με κιόσκια και χώρους για μπάρμπεκιου. Με δέντρα, γρασίδι και μυρωδιά τσίκνας ανακατεμένη με νωπό από τη βροχή χώμα. Να βλέπεις ανθρώπους χαρούμενους που ήρθαν να περάσουν ένα πολύ ωραίο Σάββατο απόγευμα με τους συντρόφους τους, με τα παιδιά, με τα σκυλιά τους, με τους φίλους τους. Ψήσιμο κρέατος στο γκριλλ, ατάκες να πέφτουν βροχή, συζητήσεις, φαΐ, χαρά. Ορθοστασία στο φουλ. Αρχίζει ύπουλα. Μια μικρή αίσθηση τσιμπήματος. Αφηρημένος δεν δίνεις σημασία. Έχεις άλλα πράγματα να κάνεις. Όσο προχωρά γίνεται πιο έντονο. Νιώθεις το πόδι να φουσκώνει. Σταματάς και καταλαβαίνεις τι έχει συμβεί. Προσπαθείς να βρεις τρόπους να το καταπραΰνεις. Εξηγείς σε παρεβρισκόμενους που ρωτούν γιατί έχεις απλώσει τα πόδια στα καθίσματα τι συμβαίνει με ένα χαμόγελο στο στόμα. Πιστεύεις πως θα τα καταφέρεις. Αρχίζουν τα αστεία. Όχι σχετικά με το πρόβλημα, αλλά με άλλα θέματα. Συνήθως απαντούσες με αστεία. Αυτό κάνεις και τώρα. Υπάρχει όμως ο Πόνος. Η ώρα περνά, ο Πόνος μεγαλώνει, τα αστεία συνεχίζουν, η υπομονή πέφτει στα τάρταρα. Όλα αυτά με χαμόγελο. Φεύγεις. Με χαμόγελο. Πας άλλη βόλτα με δικά σου άτομα. Χωρίς άκυρους. Νιώθεις πιο ελεύθερος να εκφραστείς και το κάνεις σε ένα βαθμό. Αλλά δεν θες να τους πικράνεις με αυτά που πραγματικά σκέφτεσαι. Γι'αυτό απλά αναφέρεις πως δεν έχεις πολύ όρεξη λόγω του Πόνου που ισχύει. Και ο πόνος αυξάνεται. Γυρίζεις σπίτι επιτέλους. Βγάζεις τα παπούτσια που σε σφίγγουν, το τζην που σε πιέζει. Βάζεις το πόδι κάτω από το παγωμένο νερό. Ηρεμεί. Χαίρεσαι. Ξαπλώνεις στον καναπέ να ηρεμήσει το πόδι, αγκαλιά με το λάπτοπ. Μουσική στα αυτιά, τσατ με φίλους. Βαριέσαι. Αφήνεις τη μουσική και πιάνεις ένα καλό βιβλίο. Ξεχνιέσαι. Τελειώνεις την ιστορία. Το πόδι έχει αρχίσει να πονάει πάλι. Έχει στεγνώσει τελείως. Αποφασίζεις να το ξαναβρέξεις. Σηκώνεσαι. Ένα κύμα Πόνου κατακλύζει το πόδι. Το νιώθεις έτοιμο να σκάσει. Το βρέχεις. Ο Πόνος μειώνεται ελαφρώς. Ξαναξαπλώνεις στον καναπέ με το λάπτοπ αγκαλιά και τη μουσική στα αυτιά. Ο Πόνος συνεχίζει. Η όρεξή σου πέφτει πιο κάτω. Έχεις όρεξη να μιλήσεις μόνο με ένα-δυό άτομα. Στους υπόλοιπους που σου μιλάνε γράφεις μονολεκτικές απαντήσεις συγκατάβασης. Δεν σου έφταιξαν σε κάτι να τους βρίσεις εξαιτίας της χάλια διάθεσης που έχεις. Ακούς μουσική, μιλάς με τα άτομα που σου φτιάχνουν τη διάθεση τη συγκεκριμένη στιγμή. Το χαμόγελο έχει εξαφανιστεί από το πρόσωπο. Εμφανίζεται περιστασιακά και μόνο εξαιτίας των λίγων ατόμων στα οποία μιλάς. Ο Πόνος επιμένει. Ξέρεις πως θα περάσει μέχρι το επόμενο πρωί. Αλλά πονάει τώρα. Και πολύ. Προσπαθείς να τον ξεχάσεις. Αλλά μάταια. Παντού και πάντα ένα πράγμα μένει ίδιο και αναλλοίωτο. Ο Πόνος.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Το έπος των Φαρσίερ - Μαθητευόμενος Εκτελεστής


Χτες τελείωσα αυτό το βιβλίο, το οποίο μου το είχαν κάνει δώρο. Πάρα πολύ καλό. Ξεκινά σχετικά βαρετά (επειδή περιγράφει την ιστορία από τότε που ο ήρωας ήταν παιδάκι που σιγά σιγά μεγαλώνει) αλλά η ιστορία όσο προχωρούσε το βιβλίο γινόταν όλο και καλύτερη και η πρωτοπρόσωπη αφήγηση έδινε μεγάλο συν. Επίσης δεν μπορούσες να μαντέψεις με την καμία τι θα γίνει κάνοντάς σε να αναπηδάς σε κάθε twist και να θες να μάθεις εναγωνίως τη συνέχεια. Πρέπει να πάω να αγοράσω το επόμενο... :P

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Γενέθλια, βόλτες και σούσι.

Χτες είχα τα γενέθλιά μου (ξέρω, πολύ που σας νοιάζει, αλλά δεν πειράζει :P). Αποφάσισα να περάσω καλά αυτή τη φορά. Βγήκα το απόγευμα βόλτα με Lady Nina και Nihilio και χαζεύαμε αρχικά στην Πολιτεία για κανένα δίωρο (μέχρι που την κάναμε με ελαφρά πηδηματάκια καθώς μας περνούσαν για άτομα του μαγαζιού) και πήγαμε για κανένα μισάωρο και στην Πρωτοπορία απ'όπου τσίμπησα με 3 ευρώ το Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ στα αγγλικά. Γύρω στις 9 (και αφού σχολάσαμε το αρχικό μήτινγκ) συναντήθηκα με τον Ανέστη (Reaper) στην πλατεία Συντάγματος και περιμέναμε το Στέφανο (Thunderhawk) και το Μπάμπη (Big Boss, έχει φετίχ με τα "μπ" ο τύπος) με τους οποίους πήγαμε για σούσι. Στην αρχή χάθηκα λίγο μέχρι να τους οδηγήσω (πάντα μπερδεύω το στενό που πρέπει να στρίψω) και αυτό οδήγησε σε προθέσεις ξυλοδαρμού (:P) αλλά τελικά κατάφερα να τους φτάσω και να δούμε ότι ήταν φίσκα. Τελικά βρήκαμε τραπέζι και το φαγοπότι άρχισε. Στο Στέφανο και στο Μπάμπη δεν άρεσε το σούσι (low-leveled noobs, τι να πει κανείς;) πάντως όλοι ευχαριστήθηκαν αυτή την έξοδο. Μετά από το φαγοπότι το διαλύσαμε για να ξανασυναντηθούμε (με τον Ανέστη και το Μπάμπη τουλάχιστον) στο διαδικτυακό παιχνίδι League of Legends που παίξαμε μερικά μεταμεσονύκτια ματσάκια. Ο Στέφανος σαν γνωστός φλώρος πήγε για ύπνο, εκτός και αν τον έφαγαν ύπουλα οι αδερφές τους (ανιμοβαρεμένες κοπέλες) που τις πήρε τηλέφωνο από το μαγαζί για να τις κοροϊδέψει που τρώει σε ασιατικό εστιατόριο. Γενικά ήταν μια ωραία μέρα.

Οι απόψεις άλλων παρευρισκομένων: Ανέστης, Μπάμπης, Στέφανος.

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Amorphis και Candlemass Live

Και εκεί που νόμιζα πως θα ήταν ένα σχετικά ψόφιο συναυλιακό τρίμηνο για μένα, ήρθαν δυο ανακοινώσεις να ταράξουν τα νερά. Amorphis live το Νοέμβριο και Candlemass τον Οκτώβρη. Τους πρώτους ήθελα καιρό να τους δω αλλά δεν κατάφερα να πάω σε καμιά συναυλία τους. Τους δεύτερους τους ξαναείδα πριν 2 χρονάκια αλλά δεν θα με χάλαγε καθόλου να τους δω για άλλη μια φορά, ειδικά σε αυτή τη σπέσιαλ συναυλία. Χελλ γιέα!

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

You I Need (Εκατοστή Ανάρτηση!)

Ανάρτηση νούμερο 100 κυρίες και κύριοι που παρακολουθείτε αυτό το blog. Ήθελα κάτι πολύ ιδιαίτερο γι'αυτή την ανάρτηση και μου ήρθε ουρανοκατέβατο. Απολαύστε. :D


Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Fate/Stay Night: Unlimited Blade Works



Μια ταινία ανιμε, η οποία είναι βασισμένη στο ιαπωνικό visual novel "Fate/Stay Night". Έχει βγει και μια σειρά ανιμε με 24 επεισόδια, η οποία είχε σαν σενάριο ένα από τα πιθανά σενάρια του παιχνιδιού. Η ταινία είχε στην αρχή μια δεκαπεντάλεπτη περίληψη των δυο/τριών πρώτων επεισοδίων και μετά το σενάριο άλλαζε εντελώς. Νέος τρόπος παρουσίασης, πιο εντυπωσιακή μάχη, πιο ωραίος σχεδιασμός. Η σειρά βγήκε το 2006 και η ταινία το 2010 και αυτό είναι εμφανές. Σαν ταινία είναι πάρα πολύ καλή, αλλά πρέπει να έχεις δει τη σειρά για να την εκτιμήσεις όσο πρέπει. Στο AniDB έχει πάρει 8,05. Εγώ θα του έβαζα 9,5. Το αξίζει και με το παραπάνω. Η σειρά Fate είναι στην καρδιά μου. Αναμένω πως και πως τη νέα σειρά/prequel με τίτλο Fate/Zero.

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Music Magic Storm

Σήμερα ξεκινήσαμε και επίσημα με ένα φίλο μου το συγκεκριμένο blog. Σε αυτό θα γράφουμε απόψεις μας για διάφορα album ή κομμάτια που ακούσαμε. Δεν έχουμε πρακτικές γνώσεις πάνω στη μουσική οπότε μην περιμένετε αναλύσεις, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να κρίνουμε αν ένα κομμάτι μας αρέσει ή όχι. Όσοι θέλετε, μπείτε τουλάχιστον να του ρίξετε μια ματιά, και να κάνετε και ένα σχόλιο.

http://musicmagicstorm.blogspot.com/

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

Killzone 3



Σήμερα τερμάτισα και αυτό το παιχνίδι. Ήταν πολύ καλό, αλλά μικρότερο απ'όσο περίμενα. Να πω την αλήθεια το σενάριο μου φάνηκε καλό μεν, λίγο περίεργο δε, καθώς δεν είχα παίξει τα προηγούμενα της σειράς. Κάθισα και διάβασα περίπου τι είχε γίνει στα προηγούμενα και απέκτησα μια γενική εικόνα της κατάστασης. Σαν gameplay ήταν πολύ καλό. Δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο FPS σε κονσόλα. Κάποια στιγμή πρέπει να το ξαναπαίξω. Επιπλέον σε μερικά cutscenes η εικόνα είχε μια μικρή καθυστέρηση σε σχέση με τον ήχο και χαλούσε την ατμόσφαιρα.

Βαθμολογία:
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Σενάριο: 8
Gameplay: 9
Replayability: 8

Γενικά:  8,2

Αγαπημένη ατάκα: This is an OUTRAGE!




Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

PS3 επιτέλους!

Σήμερα πήγα επιτέλους και πήρα, με λεφτά από τον πρώτο μου μισθό, ένα PS3 slim με 320 GB δίσκο. Το πήρα 260 ευρώ από το Console Club, που βρίσκεται στο Νέο Ηράκλειο. Εκεί πήγα με τον καλό μου φίλο (όλα τα κατοικίδια είναι φίλοι του ανθρώπου) Μπάμπη. Τσίμπησε και αυτός ένα παιχνιδάκι (ένα θρίλερ, το οποίο φαίνεται καλό) Μετά από συζήτηση και σκέψη αποφάσισα να πάω σπίτι του να πάρω απλώς κάποια παιχνίδια που έχει για να παίξω. Στη διαδρομή είπαμε να δοκιμάσουμε και το νέο παιχνίδι που πήρε. Αποτέλεσμα να φύγω από το σπίτι του δυόμιση ώρες αφότου πήγα, έχοντας παίξει όχι μόνο το καινούργιο, αλλά και 2-3 ακόμα παιχνιδάκια. Γύρισα σπίτι και εγκατέστησα την κονσόλα. Έφτιαξα όλα τα απαραίτητα πράγματα (account κονσόλας, account psn κλπ) και ήρθε η ώρα να βάλω το πρώτο παιχνίδι. Το τυχερό ήταν το Mortal Kombat 9 Demo. Ήταν ένα από αυτά που παίξαμε σπίτι του πριν και είπα να το δοκιμάσω λίγο μόνος μου. Μετά από μερικά ματσάκια, ήρθε η ώρα για τα σοβαρά. Killzone 3. Ξέρω, που πας να παίξεις το 3 χωρίς τα προηγούμενα. Δεν πειράζει, διάβασα μια σούμα του τι έγινε και βουρ στον πατσά. Αναλυτικότερα θα τα πω όταν το τερματίσω, αλλά ήταν πολύ καλό. 3 ώρες κολλημένος στην οθόνη (πολύ περισσότερο απ'όσο θα περίμενα να κάτσω στο πρώτο μου FPS σε κονσόλα). Τώρα που τα γράφω αυτά έχω μόλις κλείσει την κονσόλα και πάω να την πέσω. Αύριο προβλέπεται ωραία μέρα.

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Είδα το Tangled

Χτες είδα το Tangled. Πραγματικά έμεινα. Τα κινούμενα σχέδια τα τελευταία χρόνια είναι όλο και καλύτερα. How to Train Your Dragon, Despicable Me, Tangled... Όλα γαμάτα. Το Tangled είναι μια ταινία εμπνευσμένη από την ιστορία της Ραπουνζέλ. Η ταινία είναι κλασική Disney, με ότι συνεπάγεται αυτό (φοβερά τραγούδια, άφθονο γέλιο, ρομάντζο και το καλό να νικά). Μπήκε απευθείας στα αγαπημένα. Εύγε!


Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Ημέρα αγοράς και ταξιδιού

Σήμερα βγήκαμε για ψώνια. Όποιος περιμένει να διαβάσει για σουβενίρ κλπ, προλαβαίνει να αλλάξει σελίδα και να πάει αλλού. Στην αρχή που μπήκαμε στο πολυκατάστημα, ήμουν ψημένος να μην πάρω τίποτα, να μπω απλώς για να χαζέψω. Άντε, στην καλύτερη να πάρω κανένα cd, πράγμα που τελικά έκανα. Βρήκα σε αρκετά καλές τιμές τρία άλμπουμ, Theli από Therion, Powerslave και Seventh Son of a Seventh Son από Iron Maiden. Αλλά δεν τελειώνει εδώ. Βρήκα και αγόρασα δυο θεϊκές μπλούζες. Παραθέτω φωτογραφίες από κάτω.



In other news, βρίσκομαι στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Φοντενεμπλό (ανάθεμα και αν ξέρω πως να το γράψω στα ελληνικά) στο οποίο μέρος έχτισε το παλάτι του ο Ναπολέοντας. Το ταξίδι ήταν μακρύ, η εύρεση ξενοδοχείου ακόμα μακρύτερη (άντε να βρεις τελευταία στιγμή δωμάτιο για μια νύχτα) και η γκρίνια μου, όπως φαντάζεστε, ανάλογη. Ευτυχώς που είχα προνοήσει και είχα μαζί μου το Call of Cthulhu του Lovecraft και ασχολιόμουν. Τελικά φτάσαμε, πήγαμε στα ανάκτορα, είδαμε και συναυλίες (σε αυτά τα μέρη 21 Ιουνίου είναι η μέρα της μουσικής και παντού στη χώρα έχουν γιορτές και πανηγύρια μετά μουσικής, όχι σαν κάτι άλλες χώρες που ξέρω...) Ξαφνικά το μπάνιο μου φαίνεται πολύ θελκτικό, ώρα να βγάλουμε την κούραση και τη σκόνη της ημέρας με ένα καυτό μπάνιο. Και μετά ύπνος γιατί αύριο έχει πρωινό ξύπνημα. Au revoir.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

At the Mountains of Madness


Σήμερα τελείωσα επιτέλους το συγκεκριμένο βιβλίο, το οποίο αποτελεί συλλογή διηγημάτων (από δέκα μέχρι 250 σελίδες το καθένα) του Lovecraft. Αναλυτικά τα διηγήματα:

At the Mountains of Madness

Ωραία ιστορία. Ξεκίνησε κάπως αργά, μετά εξελίχθηκε σε μάθημα ιστορίας (που γούσταρα, χωρίς όμως την απαραίτητη ατμόσφαιρα) και με ένα φοβερό τέλος. 8/10

The Case of Charles Dexter Ward
Πολύ ωραία ιστορία. Ξεκίνησε και αυτή κάπως αργά, αλλά εξελίχθηκε πάρα πολύ ωραία με άκρως ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και απρόσμενο (κατά ένα σημείο για μένα τουλάχιστον) τέλος. 9/10

The Dreams in the Witch-House

Καλή ιστορία. Ξεκίνησε αρκετά βαρετά, αλλά από τη μέση και μετά είχε φάση και ένα ικανοποιητικό τέλος. 6/10

The Statement of Randolph Carter

Πολύ καλή για τόσο μικρή ιστορία (η μικρότερη του βιβλίου, 10 περίπου σελίδες). Απρόσμενη δράση και ανατριχίλες. 9/10

The Dream-Quest of Unknown Kadath

Η χειρότερη ιστορία του βιβλίου. Απίστευτα βαρετή. Μου πήρε 3-4 βδομάδες να την τελειώσω. Το μόνο καλό σημείο ήταν το κάπως απρόσμενο τέλος (αν και παίζει να έχασα ορισμένα κομμάτια της ιστορίας καθώς ενώ το διάβαζα με έπαιρνε κυριολεκτικώς ο ύπνος ή σκεφτόμουν άσχετα. Ο Lovecraft δεν το έχει το επικό (γιατί κάτι τέτοιο ήταν αυτή η ιστορία). Πάμε παρακάτω. 4/10

The Silver Key

Καλή ιστοριούλα. Δεν βαθμολογώ, όμως γιατί τη θεωρώ ως εισαγωγή στη μεγαλύτρη ιστορία...

Through the Gates of the Silver Key

Καλή ιστορία και αυτή, πάλι με πρωταγωνιστή τον Randolph Carter (όπως το Statement και το Dream-Quest). Πολύ καλή ιστορία με απρόσμενα twists. Εξιλέωση για την Dream-Quest υπνηλία. 8/10

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

The Game of Life - Καινούργια Achievements!



Σήμερα ξανάπαιξα το φοβερό MMIRL RPG (Massive Multiplayer In Real Life Role Playing Game) παιχνίδι που ακούει στο όνομα "The Game of Life". Ο χαρακτήρας που έχω δημιουργήσει ακούει στο όνομα Νικολής και είναι ένας δεκαεννιάχρονος (σχεδόν :P) μαλλιάς. Σήμερα που τον χειριζόμουν έκανα κάποιες κινήσεις που μου ξεκλείδωσαν κάποια καινούργια achievements. Πήγα το πρωί στο σχολείο και κατέθεσα μηχανογραφικό. Εκεί που τελειώνα στο κάτω μέρος της οθόνης πετάχτηκε ένα παραθυράκι που έλεγε "Achievement Unlocked: Ο 'καλός' ο μαθητής (καταθέστε για δεύτερη φορά μηχανογραφικό)". Σαν να μην έφτανε και αυτό πετάχτηκε και δεύτερο παραθυράκι! "Secret Achievement Unlocked: Πρωτοπόρος (καταθέστε πρώτος στο σχολείο μηχανογραφικό με το νέο ηλεκτρονικό σύστημα)". Πολύ ωραία πράγματα. Μετά πήγα στην τράπεζα και έκανα κάτι δουλίτσες που μου έδωσαν τα εξής κλισέ achievements. "Ένας από τους πολλούς (ανοίξτε τον πρώτο σας λογαριασμό στην τράπεζα)" και "Λεφτά, λεφτά, λεφτά (κάντε την πρώτη σας κατάθεση)". Τι να πω μετά από αυτή τη συγκλονιστική μέρα; Ο χαρακτήρας μου είναι πλέον ένας υπερήφανος, φακελωμένος, κλισέ τύπος που χώνεται όλο και περισσότερο στο βούρκο της σύγχρονης κοινωνίας! Tears of Joy. :'-)

Υ.Γ. Για όσους δεν το έπιασαν, δεν μιλάω για παιχνίδι, αλλά για το τι έκανα σήμερα. :P (αφιερωμένο στο βλάκα Μάριο)

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Τέλος το Prince of Persia: The Sands of Time


Πριν από λίγο το τερμάτισα. Πολύ καλό παιχνίδι. Ήξερα τι θα γινόταν μέσες άκρες στο τέλος, αλλά απ'ότι αποκαλύφθηκε τις λεπτομέρειες δεν τις ήξερα και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Πάρα πολύ καλό σενάριο. Μπαίνει στη λίστα των τερματισμένων παιχνιδιών. Επόμενο παιχνίδι που θα παίξω μάλλον το Warrior Within.

Βαθμολογία:
Γραφικά: 9
Ήχος: 9
Σενάριο: 9
Gameplay: 9
Replayability: 5

Γενικά:  8,2

Αγαπημένη ατάκα: Most people think Time is like a river, that flows swift and sure in one direction but I have seen the face of time and can tell you they are wrong. Time is like an ocean in a storm.

Catherine

Ένα ιαπωνικό action-adventure/puzzle παιχνίδι που πρόκειται να κυκλοφορήσει στην Αμερική στις 26 Ιουλίου. Δεν θα επεκταθώ σε λεπτομέρειες, θα τις δείτε στα βίντεο που ακολουθούν. Ένα πράγμα θα πω μόνο. ΤΟ ΘΕΛΩ!


Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

Τέλος και το Avatar: The Last Airbender



Χτες τελείωσα και αυτή τη σειρά. Ήταν πολύ καλή, γεμάτη δράση, χιούμορ, αγάπη και happy end. :P Δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο, αλλά τελικά ανακάλυψα πως το Nickelodeon βγάζει και ποιοτικά πράγματα εκτός από μαλακίες. Τώρα επιστρέφουμε στα ιαπωνικά anime και συγκεκριμένα στο Great Teacher Onizuka (GTO!).

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Το αγανακτισμένο πανηγυράκι

Σήμερα πέρασα μια βόλτα από την πλατεία Συντάγματος γύρω στις δέκα το βράδυ για να πάρω το μετρό. Επ'ευκαιρίας είπα να ρίξω μια ματιά στους λεγόμενους "Αγανακτισμένους" να δω δηλαδή τι γίνεται. Λοιπόν, είδα κόσμο, πολύ κόσμο. Και κάπου εκεί τελειώνουν τα υπέρ. Όλα τα υπόλοιπα ήταν ένα αίσχος... Γύρω γύρω στην πλατεία στημένες καντίνες, ψησταριές και εγώ δεν ξέρω τι άλλο... Ζευγαράκια καθισμένα  στις άκρες της πλατείας να φασώνονται... Τουρίστες να τραβάνε φωτογραφίες με ένα λουκάνικο στο χέρι... Ο Τερκενλής φίσκα... Επιπλέον είχαν και μικρόφωνο και έδιναν στον καθένα να πει γνώμες για το τι να κάνουν, οι περισσότερες ιδέες εκ των οποίων ήταν μπούρδες... Δηλαδή έλεος... Με αυτό τον τρόπο όχι μόνο δεν κερδίζεις το δίκιο σου, αλλά χάνεις και αυτό που έχεις... Αυτό δεν ήταν αντίδραση στο μνημόνιο, στην εξουσία κλπ ήταν ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙ. Πραγματικά με σύγχησαν είχαν δεν είχαν....


Ε3 Time

Χτες ήταν η πρώτη μέρα παρουσίασης της Ε3 (μεγαλύτερης έκθεσης video games στον κόσμο για όσους δεν γνωρίζουν) η οποία γίνεται στην Αμερική. Παρακολούθησα live μέσω internet τις εκθέσεις της Microsoft, της Electronic Arts και της Ubisoft.

H Microsoft μιλούσε την περισσότερη ώρα για το Kinect, πράγμα τελείως βαρετό. Τα μόνα ενδιαφέροντα σημεία ήταν το teaser του Halo 4, το Ryse της Crytek και το demo του καινούργιο τίτλου Lara Croft, το οποίο όμως το είδα αργότερα.

Η ΕΑ ήταν περισσότερο καλή. Έδειξε demo του Mass Effect 3, trailer ενός νέου τίτλου που ακούει στο όνομα Overstrike (έκλεψε την παράσταση για μένα), νέο trailer του Star Wars:The Old Republic, ένα demo του καινούργιο Need for Speed που δεν μου άρεσε καθόλου και, τέλος, το Battlefield 3 το οποίο μου άρεσε πολύ.

Η Ubisoft έδειξε και αυτή κάποια φοβερά παιχνίδια. Demo του FarCry3, demo του Tom Clancy's Ghost Recon και Assassin's Creed: Revelations trailer και demo. Έδειξε και 2-3 ακόμα παιχνίδια τα οποία δεν μου έκαναν εντύπωση.

Αυτά είδα εγώ live. Sony τρεις η ώρα το πρωί δεν κάθισα να δω, οπότε δεν παίζει να με δείτε να γράφω γι'αυτήν.

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Το κλάμα βγήκε απ΄τον παράδεισο.


Χτες ξαναείδα αυτή τη ΘΕΪΚΗ ελληνική ταινία. Παρωδία πολλών ελληνικών ταινιών και πολλών κλισέ με άφθονο γέλιο. Έχει πάρει 6,4 από 348 ψήφους στο imdb, εγώ πάντως θα του έβαζα 9 με τόνο.


Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Cthulhu Mythos και άλλες αναρτήσεις τρέλας, μαύρης μαγείας και ανθωποθυσιών

Δεν θα γράψω πολλά. Απλώς ανεβάζω αυτή τη φοβερή εικόνα με ένα διπλό τραγούδι από το album των Nox Arcana "Necronomicon". Enjoy.


Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Kaichou wa Maid-Sama!


Τελείωσα χτες και αυτό το anime. Πολύ καλό, αρκετή πλάκα και ωραίο ρομάντζο. Το προτείνω. Βέβαια τα τελευταία επεισόδια ήταν ψιλο-fillers αλλά ντάξει, τη δουλειά τους την κάνανε. Τώρα θα ξεκινήσω το avatar, που με έψησε να το δω ένας τύπος.

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Η φυλή των Kog'Maw

Πόσοι από εσάς, τους θαμώνες του online game που ακούει στο όνομα League of Legends, ξέρετε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ καταγωγή του πλάσματος/ήρωα Kog'Maw; Όχι αυτές τις βλακείες για το Void, τον Malzahar κλπ που διαδίδει η ύπουλη Riot για να παραπλανήσει τον κόσμο. Μιλάω για την αληθινή ιστορία.

Ήταν λοιπόν πριν από πολλά χρόνια μια φυλή πλασμάτων, που οι επιστήμονες σήμερα την ονομάζουν με το επιστημονικό όνομα "Kogius-Mawus". Αυτά τα πλάσματα ζούσαν σε ένα νησί, μακριά από τα υπόλοιπα είδη. Συνήθιζαν να τρώνε καρπούς από τα δέντρα, τους οποίους μάζευαν φτύνοντας το τοξικό τους σάλιο πάνω στα κλαδιά, τα οποία έλιωναν και έπεφταν κάτω μαζί με τους καρπούς, μια ικανότητα που έμεινε γνωστή ως Bio-Arcane Barrage. Αυτά τα πλάσματα ζούσαν χαρούμενα. Κυνηγούσαν χαρούμενα το ένα το άλλο και είχαν πολλά παιχνίδια, διασημότερο των οποίον ήταν ποιος μπορεί να κάνει τον πιο μακρύ εμετό. Την περίοδο της αναπαραγωγής τα αρσενικά συνήθιζαν να φτύνουν στον αέρα το σάλιο τους (το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις έπεφτε στο κεφάλι κανενός άτυχου, ο οποίος μετά ανταπόδιδε τη "χάρη").

Μέσα σε αυτή την κοινωνία υπήρχαν και πολλοί γλύπτες. Τα πλάσματα αυτά ήταν πολύ ευκίνητα και γρήγορα και χρησιμοποιούσαν το σάλιο τους για να δημιουργούν αγάλματα από πέτρα. Τα μόνα που έχουν μείνει και είναι διαθέσιμα για παρατήρηση και έρευνα είναι κάτι μεγάλα αγάλματα κεφαλιών που θυμίζουν άνθρωπο (φήμες λένε πως είναι του Ryze). Για κάποιο λόγο, άγνωστο μέχρι στιγμής στην ιστορία, η φυλή αυτή εξαφανίστηκε αφήνωντας πίσω της μόνο τα τεράστια αυτά αγάλματα. Το νησί αυτό ονομάστηκε από την επιστημονική κοινότητα, Νησί του Πάσχα.


Υ.Γ. Για όσους ψάχνουν λογική σε όλα τα παραπάνω οφείλω να τους ενημερώσω πως απλώς δεν υπάρχει. Απλά αποφάσισα να καταγράψω λεπτομερώς στο blog μου το χτεσινό όνειρο που είδα. xD

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Τερμάτισα το Witcher 2!


Πάει και το Witcher 2! Ο πρώτος τερματισμός με βρήκε στην πλευρά των Ξωτικών της Scoia'Tael και του θεού Iorveth (εικονιζόμενος). Πολύ ωραία ιστορία με ακόμα ωραιότερο gameplay και κινηματογραφικές σκηνές και καταστάσεις. Η ιστορία όσο πάει και γίνεται και πιο γαμάτη. Αναμένω πως και πως το τρίτο παιχνίδι της σειράς. Θα το ξαναπαίξω αυτή τη φορά στο normal (πριν ήταν στο easy) και θα πάρω τη μεριά του Vernon Roche. Για να δούμε τι θα γίνει και εκεί.

Βαθμολογία:
Γραφικά: 8
Ήχος: 9
Σενάριο:8
Gameplay: 9
Replayability: 9

Γενικά:  8,6

Αγαπημένη ατάκα: Ayd f'haeil moen Hirjeth taenverde. (Conquer with courage rather that strength)

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Και το κάψιμο άρχισε

Και ναι, χτες ήρθε επιτέλους στα χέρια μου το Witcher 2. Βάζω να το παίξω και ο κωδικός είχε πρόβλημα. Δεν αρχίσαμε καλά. Τουλάχιστον το mail που έστειλα έπιασε τόπο και μου απαντήσανε σχετικά γρήγορα και το εγκατέστησα. Χτες έπαιξα όλο το prologue. Θεϊκό, απλά. Κινηματογραφική αισθητική, φοβερός πρωταγωνιστής, άφθονη δράση και ίντριγκες. Πορώθηκα τώρα, πάω να λιώσω, γεια, τα λέμε!

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Φανταστικό εξαμελές πλήρωμα διαστημοπλοίου

Σήμερα πέτυχα ένα πολύ ωραίο τόπικ στο οποίο σου δίνεται η ευκαιρία να γίνεις κυβερνήτης διαστημοπλοίου και διαλέγεις διαστημόπλοιο και εξαμελές πλήρωμα παρμένο από comic, games, σειρές και βιβλία. Αυτή είναι η δική μου ομάδα.

Πρώτα πρώτα ένας καλός πιλότος. Joker από τα Mass Effect γιατί έχει αποδείξει πάρα πολλές φορές την αξία του και έχει και φοβερή αίσθηση του χιούμορ.
Posted Image

Μετά ένας καλός μηχανικός για να κρατάει το διαστημόπλοιο σε καλή κατάσταση. Καλύτερη μηχανικό από την Tali'Zorah των Mass Effect δεν έχω βρει ακόμα. Bonus δωράκι οι εκπληκτικές της ικανότητες στους υπολογιστές και στο hacking.
Posted Image

Τρίτος, ένας ειδικός στα όπλα. Και ποιος είναι καλύτερος σε αυτό τον τομέα από τον Frank Castle (κοινώς Punisher);
Posted Image

Τέταρτο, κάποιο robot που θα βοηθάει στις επισκευές. Τίποτα καλύτερο από το all-time classic R2-D2
Posted Image
Πέμπτος ένας γιατρός, γιατί παντού χρειάζεται να βάζει τα χανζαπλάστ. Donald Blake (Thor). Όχι μόνο είναι πολύ καλός γιατρός, γίνεται και ο Θεός του Κεραυνού και βοηθάει στη μάχη.
Posted Image
Έκτος και τελευταίος της ομάδας κάποιος ειδικός στις επικοινωνίες, κατά προτίμηση με μεγάλη γνώση στις γλώσσες. Hoshi Sato από Star Trek: Enterprise!
Posted Image

Αυτή είναι η δικιά μου dream team.

Το διαστημόπλοιο που χρησιμοποιούν είναι το SSV Normandy (v2) του δεύτερου Mass Effect γιατί αν ένα διαστημόπλοιο μπορεί να είναι γαμάτο, τότε είναι αυτό.
Posted Image

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Αγορά βιβλίων

Πριν από καμιά εβδομάδα μου ήρθε mail από το Book Depository ότι εκτός από τις διάφορες προφορές και εκπτώσεις διαφόρων βιβλίων στο site, βάζω έναν κωδικό όταν κάνω παραγγελία και παίρνω 10% έκπτωση παραπάνω. Όπως είναι λογικό τέτοια ευκαιρία αποκλείεται να έμενε ανεκμετάλλευτη και έχουν ήδη γίνει τρεις παραγγελίες εκ των οποίων η μία έχει γίνει ήδη dispatched.

Τα βιβλία που παρήγγειλα αναλυτικά:


Βιβλίο του Lovecraft με διηγήματα τρόμου, μεταξύ των οποίων και το διάσημο "Call of Cthulhu". Το τσίμπησα με 7,92 ευρώ.


Τα δυο πρώτα βιβλία μιας ν-λογίας με πρωταγωνιστές μια ομάδα μισθοφόρων. Διάβασα περίληψη και απόψεις και μου φάνηκε αρκετά αξιόλογο. Τα τσίμπησα με 3,84 και 3,99 ευρώ αντίστοιχα.