Πάει και το Mass Effect 2

Τρίτη φορά που τερματίζω το συγκεκριμένο παιχνίδι. Μπορεί να μην έχει τόσο ψαρωτικό σενάριο όσο το πρώτο, αλλά κερδίζει πολύ σε character development και npc storyline. Το DLC Lair of the Shadow Broker πραγματικά άπαιχτο, αν και όφειλε να είναι κομμάτι του κανονικού παιχνιδιού. Δυστυχώς το 3 πήρε αναβολή και θα βγει από του χρόνου. Ελπίζω να το κάνουν τέλειο, το αξίζει!

Ενυδρία

Μόλις το τελείωσα. Μου άρεσε πάρα πολύ. Μου θύμησε ένα παιχνίδι που είχα παίξει (και λατρέψει) στο οποίο υποτίθεται πως η Αλίκη (η γνωστή με τη Χώρα των Θαυμάτων) ζει το θάνατο των γονιών της σε πυρκαγιά και τη βάζουν σε τρελοκομείο. Εκεί την καλούν πίσω στη Χώρα των Θαυμάτων για να σώσει τους κατοίκους της, καθώς λόγω της τρέλας της Αλίκης, η Χώρα έχει διαστρεβλωθεί τελείως και υπάρχουν διάχυτα τα στοιχεία της τρέλας. Κάπως έτσι και το βιβλίο. Μου άφησε την ίδια ωραία γεύση στο στόμα, που μου είχε αφήσει και εκείνο (χωρίς να εννοώ κάποια αντιγραφή ή οτιδήποτε τέτοιο). Αρκετά πράγματα μέσα στο βιβλίο μένουν ανεξήγητα ή παρουσιάζονται πολύ γρήγορα και το τέλος είναι αρκετά μικρό (θα μπορούσε να είναι μια-δυο σελίδες παραπάνω). Πάντως δεν μειώνουν την ευχαρίστηση που νιώθω, καθώς η "τρέλα" δεν χρειάζεται εξηγήσεις.

Γενικός Βαθμός: 8,5/10, κυρίως λόγω αυτών που είπα παραπάνω.

Blood of Elves

Πάει και αυτό το βιβλίο. Είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς Witcher Saga, και το πρώτο του έπους (τα δυο προηγούμενα είναι συλλογή διηγημάτων). Πολύ ωραίο βιβλίο, τρίτη φορά που το διάβασα. Κρίμα που τα υπόλοιπα δεν έχουν μεταφραστεί ακόμα στα αγγλικά... Τουλάχιστον έχουμε τα games.

Ωραία μέρα!

Σήμερα ήταν πολύ ωραία μέρα. Το πρωί-μεσημέρι λιώσιμο με Mass Effect 2. Το απόγευμα μυτίνγκιο με άτομα του SFF (DimitrisX, SpyrosK, Eugenia Rose, Melkiades, Stanley, Nihilio, Μάρβιν ΑΑΠ, Διγέλαδος, Mors Planch, Electroscribe, Naroualis, Virginia Woolf, Lady Nina) πολλά γέλια, ωραίες συζητήσεις. Γύρω στις 10 το διαλύσαμε, για να συνεχίσουμε με την Ευγενία μια επική αποστολή εύρεσης της Αγίας Μπουγάτσας. Προς μεγάλη μας θλίψη το μαγαζί ήταν κλειστό και πήγαμε να πνίξουμε τον πόνο μας στα σουβλάκια, συζητώντας για comic. Μετά γυρίζοντας με το λεωφορείο στο σπίτι διάβαζα το comic Batman: Arkham Asylum το οποίο τσίμπησα από το φίλτατο Nihilio. Πολύ ωραίο comic, αποτυπώνει τέλεια την τρέλα. Το λεωφορείο χάλασε μες στη μέση του δρόμου και αναγκάστηκα να καλέσω την οδική βοήθεια (τη μητέρα μου με το αμάξι δηλαδή :P). Μετά βρήκα στο skype το Μπάμπη, το Στέφανο και το Χάρο και πήγαμε και παίξαμε ένα ΦΟΒΕΡΟ ματς League of Legends (περισσότερα για το ματς, εδώ). Γενικά ήταν μια φοβερή μέρα!